Po kolejnej edycji Hotel Trends Naczelny poprosił o kilka komentarzy, aby sprawdzić, czy czuwałem. Przyznaję, ciężko było się skupić, zwłaszcza po porannych panelach ministerialnych. Ale z nieocenioną pomocą dostawców kawy dałem radę.

Po kolejnej edycji Hotel Trends Naczelny poprosił o kilka komentarzy, aby sprawdzić, czy czuwałem. Przyznaję, ciężko było się skupić, zwłaszcza po porannych panelach ministerialnych. Ale z nieocenioną pomocą dostawców kawy dałem radę.

Ich oferta była bardziej human-friendly. Szczególnie spodobał mi się designerski ekspres kolbowy, z wbudowanymi młynkami, który mieli ziarno skuteczniej niż STR nasze ADR-y i RevPAR-y. Do tego dozuje i ubija, wyręczając baristę. Crema jest zawsze identyczna. Koszt też, „bo nic się tu nie rozsypuje”. Za tę włoską pięknością trzeba dać jakieś 100K PLN, ale cóż to jest w oceanie inwestycji? Seksowny ekspres i intensywny zapach kawy w lobby zdecydowanie pomaga wizerunkowi i hotelowemu GOPPAR.

Skoro moje felietony, jak dobre espresso z koniakiem, serwowane są na samym końcu intelektualnej uczty „Hotelarza”, to pociągnijmy temat. Mój poprzednik w tym miejscu (notabene pierwszy szef), który pisał pod pseudonimem Chilton, teraz korzysta z jesieni życia. Spaceruje nad jeziorami i od czasu do czasu wrzuca skan swojego felietonu na fejsa. Ostatnio natknąłem się na kawałek pt. „Ile gramów kawy jest w kawie”.

Wątek aktualny, bo pozornie zmieniło się dużo, a w rzeczywistości niewiele. Wciąż można dostać zbożową Inkę. Wdzięczna nazwa, godna lepszego napoju.