Rozliczenia podatku od nieruchomości nierzadko traktowane są jako niezbędna konieczność, płacony jest on automatycznie, bez uprzedniej weryfikacji możliwości optymalizacyjnych. Tymczasem podatek, ten podobnie jak każdy inny, można zoptymalizować. Maksymalne stawki podatku od nieruchomości określa ustawa, jednak końcowa decyzja co do ich wysokości w ramach ustawowego limitu należy do gmin. Podstawę opodatkowania stanowi pow. użytkowa (budynki), pow. gruntu lub wartość podatkowa budowli.

 

Ogólne zasady opodatkowania

W przypadku nieruchomości hotelowych głównym przedmiotem opodatkowania jest zwykle budynek, ewentualnie grunt – w zależności od wielkości przyhotelowego terenu. Z kolei w zależności od rodzaju prowadzonego hotelu mogą pojawić się różnego rodzaju budowle – od chodników, przez rampy wjazdowe, na parkingi podziemne kończąc. Wprawdzie podstawą opodatkowania w przypadku budynków jest powierzchnia użytkowa, nie jest to jednak powierzchnia wynikająca z operatów szacunkowych, choć w praktyce często stosuje się takie uproszczenie. Tymczasem ustawa o podatkach i opłatach lokalnych posiada własną definicję powierzchni użytkowej, która przykładowo zakłada, że powierzchnię pomieszczeń o wysokości od 1,40 m do 2,20 m zalicza się do pow. użytkowej budynku w 50 proc., a jeśli jest mniejsza niż 1,40 m, powierzchnię tę pomija się.