Z amortyzacją środków trwałych do czynienia ma niemal każdy podatnik. W ostatnim czasie sądy administracyjne i organy podatkowe zajmowały się kilkoma istotnymi kwestiami, które mogą mieć wpływ na amortyzację dokonywaną przez podatników działających w branży hotelarskiej. Poniżej prezentujemy wybrane stanowiska sądów administracyjnych i organów podatkowych.

AMORTYZACJA CZĘŚCI BUDYNKU

W praktyce zdarzają się sytuacje, w których podatnikowi udało się zakończyć pewien etap inwestycji budowlanej i decyduje się na szybsze rozpoczęcie działalności. Jeśli, przykładowo, gotowa jest część obiektu (np. hotelowa czy restauracyjna), a organ nadzoru wydał stosowne pozwolenie na użytkowanie tej części, przedsiębiorcy z reguły zależy na szybkim jej otwarciu dla gości. Taka sytuacja może budzić jednak wątpliwości w zakresie tego, czy środek trwały w postaci części budynku, dla której uzyskano pozwolenie na użytkowanie i która jest już faktycznie wykorzystywana w działalności gospodarczej, może być przez podatnika amortyzowany podatkowo. W przypadku uzyskania pozwolenia na użytkowanie jedynie części budynku, organy podatkowe zwykle stawały na stanowisku, że podatnik nie ma prawa do rozpoczęcia amortyzacji nawet w odniesieniu do dopuszczonej do użytkowania części. Zgodnie bowiem z przepisami prawa podatkowego, amortyzacji może podlegać jedynie taki środek trwały, który jest kompletny i zdatny do użytku w dniu przyjęciu do używania. Organy twierdziły, że budynek może zostać uznany za spełniający powyższe warunki dopiero gdy podatnik uzyska pozwolenie na użytkowanie całej powierzchni budynku. Jednak w ostatnim czasie sądy administracyjne nie zgadzają się z takim podejściem. Przykładowo, w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 maja 2014 r. (sygn. akt II FSK 1274/12) uznano, że część budynku, która na mocy decyzji organu nadzoru budowlanego jest dopuszczona do użytkowania, może podlegać amortyzacji.