Marek Piotrowski

autor jest prawnikiem,
doradcą podatkowym

Hotelarzom zdarza się korzystać z darmowych usług zaprzyjaźnionych firm.
Niektórzy prowadzą działalność gospodarczą w lokalach użyczonych im nieodpłatnie przez bliskich lub znajomych. Często nie wiążą faktu bezpłatnego
wykorzystywania składników majątku należącego do osoby prywatnej lub firmy z powstaniem obowiązku podatkowego w zakresie podatków dochodowych, zarówno od osób fizycznych (PIT), jak i od osób prawnych (CIT)

Natomiast, zgodnie z brzmieniem art. 14 ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT, za przychody z działalności gospodarczej uznaje się również wartość otrzymanych świadczeń w naturze obliczonych według zasad wskazanych wspomnianą ustawą. Warto dodać, że podobne skutki mają również regulacje ustawy o CIT, uznające za przychód wartość nieodpłatnych świadczeń, w tym świadczeń polegających na częściowo odpłatnym udostępnieniu rzeczy lub praw (art. 12 ust. 1 pkt 2). Rodzi się zatem pytanie, w jaki sposób należy ustalić przychód wynikający z otrzymanego przez podatnika nieodpłatnego świadczenia.

Otóż, skupiając się na regulacjach ustawy o PIT, za brzmieniem art. 11 ust. 2, trzeba powiedzieć, iż wartość pieniężną świadczeń w naturze ustala się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego gatunku z jednoczesnym uwzględnieniem ich stanu, stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich używania. Natomiast wartość pieniężna innych nieodpłatnych świadczeń powinna być ustalana na podstawie przepisu art. 11 ust. 2a ustawy o PIT, który wskazuje, że:

ó jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej dokonującego świadczenia – ich wartość ustala się według cen stosowanych wobec innych odbiorców,
ó jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi zakupione