Marek Piotrowski

autor jest prawnikiem,
doradcą podatkowym

Warunkiem sankcjonującym zaliczenie poniesionych na naukę języka obcego wydatków w poczet kosztów uzyskania przychodów jest związek pomiędzy takim wydatkiem a osiąganym lub racjonalnie spodziewanym przychodem

Obserwowany powszechnie wzrost odwiedzających Polskę gości zagranicznych, a także otwarcie polskich firm na europejskie rynki wymaga od osób prowadzących działalność gospodarczą w kraju coraz większej znajomości języków obcych. Taka konieczność rysuje się zwłaszcza na rynku usług hotelarskich i turystycznych, gdzie świadczenie usług dla obcojęzycznych klientów ma charakter powszechny.

Efektem powyższej sytuacji jest nie tylko podejmowanie nauki języków obcych przez prowadzących działalność w branży turystycznej, ale też kierowanie pracowników na kursy szkolące lub doskonalące ich znajomość. W konsekwencji prowadzi to do ponoszenia na ten cel znacznych nakładów.

Na gruncie obowiązujących regulacji prawa podatkowego rysuje się nierzadko wątpliwość, czy wydatki ponoszone przez przedsiębiorcę na szkolenie w zakresie znajomości języków obcych mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, a tym samym, czy mogą wpływać na wysokość podatku dochodowego.

Omawiając przedstawione zagadnienie, należy odnieść się do właściwych regulacji ustaw o podatkach dochodowych ustalających zasady zaliczania ponoszonych nakładów do kosztów uzyskania przychodów. Otóż stosownie do treści art. 21 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (DzU 2000 nr 14 poz. 176 ze zm.